An Olur..

An olur hayatina birilerini sokarsin, sadece o yogunlukta durup dinlenmek, yada soluklanmak icin bir duraktir sadece.. Bazen arkana bile bakmadan devam edersin gelecek duraklara, bazen de duraktan kalkasin gelmez, gecici oldugunu bile bile, bir zaman gelip o duragi da geride birakacagni bile bile, gitmek istemezsin..
Yol yorar insani, nereye gittigini bilmemek kadar kotu bir yolculuk hali yoktur, gidersin gidersin gidersin..

Evden Sesleniş

bazen bütün gün evden çıkası gelmez insanın, hele bir de hava yağışlı ve soğuksa, insanın hiç kalkası gelmez.. şimdi havalar soğudu ve bu duygu ben çok sık oluşmaya başladı ..

bir gün oluyor, telefona bakıyorsun ve kimse aramıyor kimse yazmıyor. birileri yazsın istiyorsun, evden çıkmanı istesin koşarak gidesin istiyorsun olmuyor, her gün çalan telefon senin ihtiyacın olduğu zamanda çalmıyor.. yada ihtiyacın olduğu zaman istediğin kişi aramıyor, kimi istediğinide zaten hiç bir zaman sesli dile getiremiyorsun ki... Boktan bir ruh hali içinde evin içinde bekliyorsun..

insan ömründe bazı zamanları hiç unutamazmış..

insan ömründe bazı zamanları hiç unutamazmış..

ben hiç bir zaman 'onu' ilk gördüğüm zamanı hatırlayamam, nerede gördüm nasıl gördüm, ne zaman bir şeyler hissetmeye başladım hep muammadır bende. ben daha çok ne zaman canımı yaktığını, ne zaman çaresizlik içinde baktığını, ne zaman gidiyorum dediğini hatırlarım..